Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

ΔΙΟΔΙΑ

Άλλο να ξεσηκώνεσαι, να διαμαρτύρεσαι και να ζητάς την αυστηρή τιμωρία των υπευθύνων και εντελώς άλλο να κηρύττεις τουριστικό μποϊκοτάζ των νησιών επειδή μερικοί κάφροι πήγαν και σκότωσαν τις θαλάσσιες χελώνες στη Νάξο και τη φώκια στη Ίο. Γιατί, όταν την ατομική ευθύνη τη μετατρέπεις σε συλλογική, ακουμπάς τον φασισμό. Αυτό!

Πολύ μου άρεσαν αυτά τα all excluded, all included και youth hostel που διάβασα στην ανακοίνωση της Συμπαράταξης Πολιτών για τα Στρατόπεδα στο Περιγιάλι. Μιλάμε για… προχώ καταστάσεις!

Περικλής Βασιλάκης, Γιώργος Μίνος, Άρης Γάτας, Βασίλης Μπακόπουλος… Ιδού μερικοί από τους λόγους για να μη θέλεις να βλέπεις την Αθλητική Κυριακή.

Στα (πολύ) καλά νέα του τελευταίου μήνα, η συνεχής πτώση της κυκλοφορίας του Πρώτου Θέματος! Πάντα τέτοια!

Ο Μάρτιν Σουλτς εξελέγη επικεφαλής του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας με το εντυπωσιακό ποσοστό του 100% των ψήφων! Ο μόνος που ξεπέρασε το 99% του… Κιμ!

Τρεις ολόκληρες σελίδες συνέντευξη της Πόλα Ρούπα στη νέα εφημερίδα του Μαρινάκη, Ελευθερία του Τύπου, κι ούτε μία φωνή διαμαρτυρίας! Κι εκείνοι που ξεσηκώθηκαν τότε που το μικρό κείμενο του Σάββα Ξηρού συμπεριλήφθηκε σε μία θεατρική παράσταση; Πού να χάθηκαν; Αμ οι άλλοι; Που ζητούσαν μετ’ επιτάσεως την απαγόρευση του βιβλίου του Κουφοντίνα; Να υποθέσω ότι και οι διαμαρτυρίες έχουν τα… αφεντικά τους;

Μωρέ, να πάνε οι σύντροφοι της ΔΗΜΑΡ στη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Και με τις ευχές μου. Αλλά να τους βλέπεις και κάτω από το πορτρέτο του Αντρέα Παπανδρέου και την (πλαστική) σημαία του ΠΑΣΟΚ, ε, μια ήττα (μετά μελαγχολίας) την τρως!

Από τις αρχές του χρόνου, με απόφαση του υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης, το γραφείο του βουλευτή Μαγνησίας της Χρυσής Αυγής Παναγιώτη Ηλιόπουλου ενισχύθηκε με μια νέα μετακλητή υπάλληλο που ανέλαβε καθήκοντα «γραμματειακής υποστήριξης». Το όνομα αυτής; Χαρά Νικοπούλου! Ναι βρε, η γνωστή δασκάλα! Η Μπουμπουλίνα του Έθνους! Γιατί πέφτετε από τα σύννεφα;

Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης συνέπεσε φέτος με την αθώωση όλων όσων εμπλέκονταν στη υπόθεση Βατοπεδίου. Ε, όσο να ’ναι, αυθόρμητη και η… έμπνευση:  Αν δεις μια λίμνη στο βουνό, Μονή την έχει σύρει…

Κατερίνα Παπακώστα, η γνωστή της Νέας Δημοκρατίας: Μέσω της «υπόθεσης» του Βατοπεδίου, τι επιθέσεις δεχτήκαμε τότε, αλλά σταθήκαμε στο ύψος της… σπονδυλικής μας στήλης!

21.03.2017. Ντόρα Μπακογιάννη στο twitter: Αφιερώνω την αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου για το Βατοπέδι στη μνήμη του Γιάννη Αγγέλου που δεν άντεξε τη λάσπη γι’ αυτή την υπόθεση.
13.06.2010. Ντόρα Μπακογιάννη στον Αδέσμευτο Τύπο: Ναι, ήταν σκάνδαλο το Βατοπέδι. Κάποιοι σίγουρα έβγαλαν χρήματα. Να πω διγλωσσία;

Ο εκπρόσωπος τύπου των ΑΝΕΛΛ, αφού πρώτα καταδίκασε την ξενοφοβία, λέγοντας ότι η μισαλλοδοξία, η ξενοφοβία και η ρατσιστική βία δεν είχαν και δεν έχουν θέση στην ελληνική κοινωνία, πέταξε μετά και ένα για το DNA του ελληνικού λαού. Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε…

Εμείς βρε δεν ήμασταν αυτοί που κοκορευόμασταν για τα «προσόντα» μας; Τον Ντάισελμπλουμ περιμέναμε να μας την «πει»; Που μεταξύ μας, και λίγα ακούσαμε.

Ναι ξέρω, το «ατομικό» δεν είναι «συλλογικό», αλλά όσο διαβάζω αυτά που σέρνουν του Ολλανδού οι δικοί μας οι ελληναράδες, γίνομαι… Τούρκος!

Ρε ’σεις το είπε; Είπε ότι πρέπει να συνταγματοποιήσουμε τον κόφτη; Ο Παπαδημούλης ρε;

Ως «πουτάνα του νότου» υπογράφει το κείμενο-απάντηση προς τον Ντάισελμπλουμ η Σία Αναγνωστοπούλου! Είχε δεν είχε, με ξενέρωσε!

Ποιος σήμερα δεν έχει επάνω του μια κάρτα με τον αριθμό 666 αναρωτήθηκε ο ηγούμενος της μονής Εσφιγμένου Μεθόδιος στη εκπομπή Αυτοψία του Αντώνη Σρόιτερ! Παίζει γέροντα να υπάρχει… σατανάς από τα Lidl; Γιατί εγώ μόνο αυτήν την κάρτα κουβαλάω επάνω μου!

Κωνσταντίνος Γρίβας, αναπληρωτής καθηγητής Γεωπολιτικής της  Σχολής Ευελπίδων και του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών: Αν κάποιος έπρεπε να στοιχηματίσει ποιος θα νικούσε σε έναν Ελληνοτουρκικό πόλεμο, οι πιθανότητες θα ήταν με την Ελλάδα! Το ’δες! Το ’παιξες;
Αμ το άλλο; Από τις πληροφορίες που διαρρέουν αυτή τη στιγμή μπορεί να μην υπάρχει καν τουρκικός στρατός… Μωρέ, λες όλοι αυτοί οι τούρκοι στρατιώτες που βλέπω εγώ να είναι τίποτε… κομπάρσοι από τον Σουλεϊμάν;

Είναι καλό που βγαίνει πού και πού ο Γιώργος ο Καλαντζής και κάνει δηλώσεις! Σκάει λίγο το χειλάκι μας…

Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας το «κόβει» η Ελεύθερη Ώρα να ανατινάξουν οι τζιχαντιστές την Ελληνική Βουλή!

Αρκάς! Πόσο πιο κάτω;

Στέλιος Ράμφος: Θες να ξαναγεννηθείς; Μην πεθαίνεις. Παραδίνομαι!

Τα Δανεικά αγύριστα της Γεωργίας Τριανταφυλλίδου, Το άκυρο αύριο του Κοσμά Χαρπαντίδη, Το ψωμί της Νινευί του Αντώνη και του Κωνσταντίνου Κούφαλη, ο Διαμαντής Αξιώτης που γράφει για τον Λευτέρη Ξανθόπουλο, ο άλλος Λευτέρης, ο Κελβερίδης για τα σινεμά της Καβάλας… Η πόλη που αντιστέκεται, η πόλη που επιμένει!

Παίδες, έκανα το τεστ «ποιος ήσουν στην προηγούμενη ζωή» και βγήκα… Βελουχιώτης! Θα σέβεστε!

Εννοείται ότι η ατάκα της χρονιάς είναι αυτή του Ευκλείδη Τσακαλώτου για τη Σκάρλετ Γιόχανσον! Μακράν λέμε!

Διαβάζω θεϊκό βιβλίο, δώρο του ακριβού φίλου Άρη Τριανταφύλλου. Ζωή, Οδηγίες Χρήσεως του Ζωρζ Περέκ!

Να δείτε που μετά τη συμφωνία για δωρεάν προβολή της εκκλησίας στο Μετρό, θα ακολουθήσουν και μυστήρια. Γράψτε το!

Να μπαίνεις στο μετρό και ξαφνικά να ακούς… Γαϊτάνο! Κατατροπώσαμε και τον σουρεαλισμό!

Κυκλοφορεί ανάμεσά μας, ονομάζεται Κωνσταντίνος Ηλιόπουλος και είναι αστυνομικός. Στον ελεύθερο χρόνο του, τουϊτάρει: Νομίζω ήρθε η ώρα στους συλληφθέντες Αναρχικούς να τους βάζουμε – στην κυριολεξία όμως – το γκλοπ στο κώλο!!! Και χ ω ρ ί ς βαζελίνη! Επαναλαμβάνω, στην κ υ ρ ι ο λ ε ξ ί α!!! Και προτρέπω τους συναδέλφους της Ασφάλειας Αττικής και Θεσσαλονίκης να το κάνουν!!! Πού σφυρίζει σήμερα ο Τόσκας;

Ένας δεν βρέθηκε, ρε πούστη μου, να πει: Τιμούμε όλους εκείνους που θυσιάστηκαν για να ζούμε σήμερα εμείς… φιλελεύθεροι;

Γεώργιος Προβόπουλος, ο γνωστός: Όσο αργεί η αξιολόγηση μειώνεται ο τζίρος στα Σούπερ Μάρκετ. Όταν αυτός ήταν διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, φαντάζεστε τι φωστήρες ήταν οι παρακάτω.

Ερώτηση: αυτοί που γράφουν για έμμισθα τρολ, δουλεύουν αμισθί;

Όχι, δεν λέω τίποτε για το κόμμα που ίδρυσε η Ραχήλ Μακρή. Με ξεπερνάει!

Σταύρος Θεοδωράκης‏: Πατριωτισμός είναι να βγαίνεις έξω και να παίζεις ως ίσος προς ίσο όπως ο Αντετοκούμπο. Όχι να κλείνεσαι στο καβούκι σου γιατί «μας πολεμάνε». Ψαγμένο!

Δεν θα με πιστέψετε, αλλά στη Θάσο, αντί για σημαία, είδα σε μπαλκόνι μπάνερ με τον… Παπαμιχαήλ σε ρόλο Παπαφλέσσα!

Και τώρα το κορυφαίο! Αν κυβερνούσε ο Ανδρέας θα έκανε νόημα στη μάνα του Ντάισελμπλουμ να κατέβει απ’ το αεροπλάνο!!!

Βατοπέδι; Ποιο Βατοπέδι; Εκκλησιαστική-Μοναστηριακή Επιχειρηματικότητα!

Σε διαφήμιση της Vodafone, εμφανίζεται ένας εργαζόμενος να ανοίγει τον φάκελο με την επιταγή του μισθού του και τον φακό να ζουμάρει στο ποσό των… 435 ευρώ! Έτσι, για να συνηθίζουμε σιγά-σιγά!

Ο Αλιάγας στο Παρίσι απαγγέλλει Σολωμό!

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, εσαεί!

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

ΠΡΟΣ ΕΚΔΟΤΗ

Το ότι ο εκδότης και δημοσιογράφος Γιώργος Γανίτης υποστηρίζει (και υπερασπίζει) «θερμά» τη Δημοτική Αρχή, δεν νομίζω ότι χρειάζεστε εμένα για να το μάθετε. «Βοούν» τα σχόλια, οι απόψεις και τα ρεπορτάζ στα Μέσα που διαχειρίζεται. Αυτό, βεβαίως, δεν είναι απαραίτητα και «κακό». Σωστότερα, δεν θα ήταν απαραίτητα και «κακό» αν ο ίδιος φρόντιζε να «κρατάει» (αραιά και πού) και κάποια «απόσταση ασφαλείας» από τις… δημαρχιακές κουτσουκέλες. Κάτι τέτοιο θα προσέδιδε ίσως μεγαλύτερη αξιοπιστία και κύρος στα δημοσιεύματά του. Ενδεχομένως, και μία «δόση» αμεροληψίας, ικανή να «ανταμείψει» τη μακροχρόνια πορεία του στην τοπική δημοσιογραφία. Αυτά όμως αφορούν στον ίδιο και λόγος δεν μου πέφτει.

Από τη άλλη, το «είδος» της δημοσιογραφίας που ασκεί σήμερα ο Γιώργος Γανίτης μάς αφορά όλους. Όχι τόσο για το «τεχνικό» της μέρος –αναμφισβήτητα αξιοπρεπές και ευανάγνωστο– αλλά κυρίως γι’ αυτό καθ’ αυτό το περιεχόμενό της. Στην προκειμένη περίπτωση, η επιλογή-ρίσκο του Γιώργου Γανίτη να «σταθεί» επικοινωνιακά στο «πλευρό» της Δημοτικής Αρχής (σχέση που λίγο απέχει από το να τον χαρακτηρίσει, βασιλικότερο της… βασιλίσσης) υποβιβάζει το δημοσιογραφικό του κύρος στην κατηγορία ενός «άτυπου» συντάκτη δελτίων Τύπου.

Ταυτόχρονα, πρέπει να ομολογήσω ότι η προσπάθειά του να ανταποκριθεί στις «ανάγκες του ρόλου» του είναι εξόχως δύσκολη και κοπιαστική. Το να καλείσαι (σχεδόν καθημερινά) να «βαφτίζεις» το… κρέας, ψάρι, είναι κάτι παραπάνω από «εργασιακός κάματος». Είναι άθλος και επίτευγμα μέγα! Το θέμα είναι αν επιτυγχάνεται η… αλχημεία! Και φυσικά, αν ο προσερχόμενος αναγνώστης έχει την ικανότητα να «μυρίσει» τις… τοξίνες της «βάφτισης»!

Εκεί είναι που το «χάνει» ο Γιώργος. Όσο ταλέντο κι αν επιστρατεύει και όσο πάθος. Έτσι και αλλιώς, τα όρια της «συνηγορίας» του είναι περιορισμένα. Και οι «αγορεύσεις» του εν πολλοίς αίολες. Γι’ αυτό και πολλαπλά εκτεθειμένος.

Όπως εκτέθηκε τις προάλλες με την «ιστορία» της αξιοποίησης του αναστηλωμένου Μεντρεσέ. «Κρεμασμένος» από τις προχειρότητες και τις αυθαιρεσίες που εκστομίστηκαν στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου και ορμώμενος από την (πολλαπλώς εκπεφρασμένη) «αντιπάθειά» του για το κτίσμα αυτό καθ’ αυτό, ταυτίστηκε πλήρως με την επωδό της κυρίας Τσανάκα. Ποια; Ότι ο Σύλλογος Μικρασιατών δεν θέλει να στεγαστεί εκεί το Μουσείο του Προσφυγικού Ελληνισμού!

Φευ! Την επομένη ακριβώς, ο Σύλλογος Μικρασιατών διέψευσε κατηγορηματικά την «είδηση» (ή μήπως τους… ευσεβείς πόθους;), τονίζοντας χαρακτηριστικά: Ο Σύλλογος μας, όχι μόνο προσδοκά να στεγάσει το Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού στο αναστηλωμένο κτίριο του παλιού «Μεντρεσέ», αλλά η μεταστέγαση πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατό, αφού το Μουσείο δεν μπορεί να παραμείνει πλέον στο φιλόξενο ιδιωτικό χώρο όπου γεννήθηκε και διέγραψε εξαιρετική πορεία από το 2012 μέχρι σήμερα.





Σημασία δεν έχει το «τάπωμα». Με δεδομένη την «πίστη» του προς τη Δημοτική Αρχή (και με τα όσα αυτή «παράγει» επικοινωνιακά), βέβαιο είναι ότι ο Γιώργος Γανίτης θα βρεθεί κι άλλες φορές στη δυσάρεστη θέση να διαψεύδεται από τα γεγονότα. Σημασία έχει να «κοντρολάρει» ο ίδιος τις προσωπικές του εμμονές και να αποστασιοποιηθεί από τις ιδεοληψίες που τον διαπερνούν και τον παρασέρνουν. Μπας και καταφέρει έτσι να αποτρέψει τις όποιες «παρερμηνείες» συνοδεύουν την… αφοσίωσή του.

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΙ... ΜΠΑΦΟΙ

Στην «κουκουεδίστικων προσανατολισμών και κατευθύνσεων» ιστοσελίδα bellosblog, αναρτήθηκε ένα άρθρο υπό τον τίτλο: Καλλιέργεια Κάνναβης για Ιατρική Χρήση, «Όχημα» για τη Νομιμοποίηση των Ναρκωτικών. Άρθρο που, σε γενικές γραμμές, αποτυπώνει τις γνωστές για το θέμα απόψεις (και «θέσεις») του Κουμμουνιστικού Κόμματος. Εδώ όμως με μία «οπτική λαθροχειρία» αισχίστου είδους, καθότι η φωτογραφία που το συνοδεύει, αποθανατίζει χρήστες-ερείπια από… ηρωίνη! Δείγμα ενδεχομένως της πολιτικής και ιδεολογικής «τρικυμίας» που διακατέχει τους συντρόφους-κατοίκους του Περισσού.

Αλλά και αυτά που αναφέρονται στο «πόνημα» του μπλόγκερ, αγγίζουν πολλές φορές τα όρια του… φαιδρού. Τσιτάτα υπό μορφή «αδιαμφισβήτητου», κορώνες στα όρια του τρόμου, τεκμηριώσεις αφελούς επιχειρηματολογίας, συνθέτουν τη «γραμμή» ενός κόμματος βαθιά συντηρητικού και… νυχτωμένου! Εξ αυτών και ο τρόπος με τον οποίο «διαχειρίζεται» πολιτικά ένα τόσο σύνθετο και «λεπτό» κοινωνικό πρόβλημα. Απολυτότητες, μοναδικές αλήθειες και «λύσεις» του ποδαριού.

Ας γίνω όμως πιο συγκεκριμένος. Επιδιώκοντας την αντιπαράθεση με την πρόταση της κυβέρνησης σε ό,τι αφορά την καλλιέργεια της κάνναβης για φαρμακευτική χρήση (στο άρθρο δεν γίνεται καμία αναφορά για την κλωστική κάνναβη), προβάλλει τις παρακάτω ενστάσεις:

Για καμία ασθένεια και σε καμία περίπτωση η κάνναβη δεν προτείνεται ως «φάρμακο επιλογής». Ακόμη και για την ανακούφιση του πόνου, οι επιστημονικές έρευνες αναφέρονται σε ισχυρά παυσίπονα. Δεν θα μπω στον κόπο να ανατρέξω σε πλείστες όσες αναφορές ειδικών και γιατρών για το θέμα. Θα επικαλεστώ αυτό που λίγο παρακάτω αντιγράφει ο ίδιος ο αρθρογράφος από σχετικό δελτίο Τύπου του ΚΕΘΕΑ: Όσον αφορά τη φαρμακευτική χρήση της κάνναβης, θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να εξεταστεί για ορισμένες κατηγορίες ασθενών, ωστόσο δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για τη νομιμοποίηση της ουσίας… Σύγχυση, αυτό-διάψευση ή άλλη μία προσπάθεια να αναδειχθεί η… κουμμουνιστική διαφορά;

Και συνεχίζει: Η ευρεία προπαγάνδα γύρω από την «ιατρική χρήση» της κάνναβης έχει αξιοποιηθεί σε όλες τις χώρες ως «όχημα» για τη νομιμοποίηση των ναρκωτικών. Ψεύδος μέγα! Σε καμία χώρα δεν υπάρχει «νομιμοποίηση των ναρκωτικών», κάτι που «επιβεβαιώνεται» και από το ίδιο δελτίο Τύπου του ΚΕΘΕΑ, που (κατά πώς φαίνεται) χρησιμοποιείται από τον «ηλεκτρονικό προπαγανδιστή» εντελώς επιλεκτικά. Τι αναφέρεται εκεί; Μέχρι σήμερα καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει νομιμοποιήσει την κάνναβη.

Στη συνέχεια, καταγράφονται «επί τροχάδην» μερικά στατιστικά στοιχεία, μόνο και μόνο για να «εξάψουν» τον τρόμο και την ανησυχία. Χωρίς να αμφισβητώ τις «κλίμακες» και τα «ποσοστά», χωρίς να «αδιαφορώ» για τους κινδύνους που παραμονεύουν από μία υπερβολική (ή και αλόγιστη) χρήση της ινδικής κάνναβης, οφείλω να σημειώσω και την ύπαρξη ερευνών που ανατρέπουν πλήρως τη λογική των απαγορεύσεων, ειδικά σε χώρες όπου υπάρχει (με την όποια μορφή της) αποποινικοποίηση της χρήσης.

Γιατί περί αυτής (και μόνο «περί αυτής») ο λόγος. Κάτι που οι «θεωρητικοί» του ΚΚΕ, όχι απλά το «προσπερνούν», αλλά το διαστρεβλώνουν κιόλας. Να υποθέσω στα πλαίσια ενός «ιδεολογικού σκοπού» που «αγιάζει» την… καθαρότητα;

Άφησα δύο μικρές μου απορίες για το τέλος. Γνωρίζουν οι σύντροφοί μου στο ΚΚΕ τους τρόπους με τους οποίους αντιμέτωπιζαν τη μάστιγα του αλκοολισμού στις χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού»; Αν ναι, μήπως θα μπορούσαν να μας πουν και το «μοντέλο θεραπείας»; Και το άλλο: με δεδομένο ότι το αλκοόλ, ως ουσία, εμπεριέχει τους ίδιους (για να μην πω πολύ περισσότερους) κινδύνους από την κάνναβη, γιατί το κόμμα δεν ζητάει να… κηρυχτεί παράνομο; Ως πράξη ενάντια στην… ταξική χαλάρωση!

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ... ΦΟΥΑΤ;

Στην προσπάθειά της να «ερμηνεύσει» τα αίτια που οδήγησαν την πλατεία Ελευθερίας στο «μαύρο χάλι» που είναι σήμερα, η Δήμητρα Τσανάκα επικαλέστηκε την αισθητική της δεκαετίας του ’80, τονίζοντας ότι οι παρεμβάσεις για την ανάπλασή της εκείνη τη χρονική περίοδο συνδέονταν άμεσα με τη νοοτροπία των μεγάλων πολιτικών προεκλογικών συγκεντρώσεων… Ερμηνεία που, αν δεν κάνω λάθος, «ακούγεται» για πρώτη φορά στον δημόσιο λόγο. Και μάλιστα από… επίσημα χείλη!

Σαφώς απλουστευτική (αλλά κυρίως βαθιά ανιστόρητη) η «ατάκα» της δημάρχου αποτελεί τρανό δείγμα του τρόπου και της νοοτροπίας με τον οποίον η πλειοψηφία των τοπικών παραγόντων –εν προκειμένω των αυτοδιοικητικών– αντιμετωπίζει το χωροταξικό μέλλον των δημόσιων χώρων και την εν γένει πολεοδομική εξέλιξη των πόλεων. Γιατί, πέρα από τις «λεκτικές ακροβασίες», πέρα από τις ιστορικά «ελαφρές» προσεγγίσεις και τη διάθεση να υποβαθμιστούν οι πολιτικές ευθύνες των εμπλεκομένων, αυτό που στην ουσία διακυβεύεται είναι το «πλαίσιο» ευθύνης και σοβαρότητας των τοπικών Αρχών. Και μαζί, η συλλογική μας μνήμη! Αυτή «βιάζεται» και αυτή υπονομεύεται! Κατά κόρον και κατ’ εξακολούθηση!

Όπως όλος ο τόπος, όπως όλες οι ελληνικές πόλεις –δυστυχώς και η μεγάλη πλειοψηφία των παραθαλάσσιων οικισμών και χωρίων–, έτσι και η πλατεία Ελευθερίας υπήρξε «θύμα» πολιτικών επιλογών. Αν κάποιος «ακολουθήσει» την πορεία της μέσα από τις φωτογραφικές της απαθανατίσεις, εύκολα θα διαπιστώσει ότι τα φυσιογνωμικά της χαρακτηριστικά συμβαδίζουν απόλυτα με την «περιρρέουσα αισθητική» των «ιδεολογικών περιόδων» που μεσολαβούν.

«Καθρέφτης», ούτως ή άλλος, των πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων, η πλατεία Ελευθερίας υπέστη τις «φθορές» που της αναλογούσαν. Ο «αέρας» και η ανοιχτωσιά της, αργά αλλά σταθερά, «πνίγονται» μέσα στην αντιπαροχή της δεκαετίας του ’60. Το μνημειακό της παρελθόν «σβήνει» οριστικά στα μαύρα χρόνια της δικτατορικής λαίλαπας. Η λιτότητα της «γραμμής» της και η «αστική της ησυχία» λεηλατούνται από το μεταπολιτευτικό γιουσουρούμ. Μέχρι την ώρα που θα καταφθάσει ο «σοσιαλιστικός οδοστρωτήρας», για να αποτελειώσει μια και καλή και τα τελευταία «ψήγματα» της ταυτότητάς της. Της όποιας τέλος πάντων της είχε απομείνει…

Μέσα σε όλα αυτά, αδυνατώ να εντοπίσω πού εμπλέκεται η «θεωρία» της κυρίας Τσανάκα. Ειδικά αν αναλογισθούμε ότι από τη δεκαετία του ’80 και μετά, ο ελεύθερος χώρος της πλατείας συρρικνώνεται δραματικά από τις «εργολαβικές οχυρώσεις» και τις κατασκευαστικές ξεπέτες των… έργων αυτεπιστασίας.

Πώς «απαντάει» η Δημοτική Αρχή; Με το σύνηθες και το… βολικό! Την πρόθεσή της να προκηρύξει Πανελλήνιο Αρχιτεκτονικό Διαγωνισμό! Που δεν λέω, καλή και πρέπουσα (η πρόθεση), αλλά «ασυνόδευτη» από πολιτικό και αισθητικό όραμα. Γι’ αυτό ελλιπής και… πάσχουσα!

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

ΝΑ 'ΧΑΜΕ ΝΑ ΛΕΓΑΜΕ

Στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καβάλας, γίναμε (για άλλη μια φορά) μάρτυρες του τρόπου με τον οποίο οι Δημοτικές Αρχές διαχρονικά αντιλαμβάνονται (και διαχειρίζονται) τον Δημόσιο Χώρο. Αυτοσχεδιασμοί, προχειρότητες, και «οράματα» έκαναν ξανά την «εμφάνισή» τους με επίκεντρο την αισθητική και τη λειτουργικότητα της πλατείας Ελευθερίας. Τώρα, και με την «επένδυση» του φόβου, ένεκα των «κρουσμάτων παραβατικότητας»!

Ας τα πάρω όμως από την αρχή. Επαναφέροντας (για άλλη μία φορά) το θέμα, ο δημοτικός σύμβουλος της Ανοιχτής Πόλης Λεωνίδας Παππάς χαρακτήρισε την κατάσταση της Πλατείας απαράδεκτη, θέτοντας ταυτόχρονα και θέμα ασφάλειας των πολιτών. Ειδικά τις βραδινές ώρες –θα πει–  η παραβατικότητα δίνει και παίρνει και καθιστά την προσπέλαση της πλατείας τουλάχιστον επικίνδυνη… Παρατήρηση-αγωνία που «ήρθε» να συμπληρώσει με τον γνωστό της ρητορικό αυθορμητισμό η κυρία Τσανάκα, λέγοντας ότι: δεν υπάρχει σώφρων που να περνάει από εκεί τις βραδινές ώρες…

Η αλήθεια είναι ότι έχω πολλά χρόνια να περάσω από την Πλατεία Ελευθερίας τις «μικρές ώρες». Όχι βέβαια επειδή με διαπερνά καμία ιδιαίτερη «σωφροσύνη» (το αντίθετο), αλλά επειδή τα «περάσματα» από αυτήν μου προκαλούν έντονα συναισθήματα θλίψης και μελαγχολίας. Θα πρόσθετα και μία διάθεση «ακτιβισμού» (διόλου μα διόλου… «ειρηνική») που τείνει προς την πλήρη… ισοπέδωσή της! Απωθημένο ή μη, θα σας γελάσω…

Με δεδομένο ότι ένα μέρος της αστικής μικρο-παραβατικότητας ευδοκιμεί σε περιοχές που το κοινό τους γνώρισμα είναι η εγκατάλειψη, η ασχήμια και η μιζέρια, πολύ λογικό η συγκεκριμένη πλατεία να αποτελεί ιδανικό τόπο για να «εκφραστούν» τέτοιου είδους συμπεριφορές. Το «χωροταξικό της πανδαιμόνιο» και η «λειτουργική της σύγχυση» είναι αυτά που συντελούν στον «απομονωτισμό» και τη «γκετοποίηση» της.

Αντί λοιπόν οι υπεύθυνοι (αιρετοί και μη) να επικεντρωθούν στην αιτία του προβλήματος, καταφεύγουν σε κοινότυπες διαπιστώσεις και σε ατελέσφορες (ενίοτε και γλαφυρές) περιγραφές. Τέτοιες που να κάνει τις σκέψεις και τους προβληματισμούς τους να μοιάζουν με ένα είδος «πολιτικού μελό» επενδυμένο με… σασπένς δαιμόνων! Γιατί, όπως και να το κάνουμε, η (προφανώς ασυνείδητη) τακτική της δαιμονοποίησης, αυτό που καταφέρνει είναι να «σκεπάζει» τις πρωταρχικές ευθύνες και να παρέχει άλλοθι στις ανικανότητες. Πολιτικές και διοικητικές.

Με το να αναζητάμε λύσεις στο «όνομα» της παραβατικότητας, όχι μόνο παλινδρομούμε και απομακρυνόμαστε από τον στόχο (που άλλος δεν είναι από την αισθητική και την ομορφιά), αλλά δίνουμε και τα κατάλληλα ερεθίσματα για να «εκφραστούν» οι κάθε λογής ρατσισμοί και αυτοδικίες που καραδοκούν στις σκοτεινές παρυφές της καθημερινότητας. Τα ζήσαμε και κανείς δεν μπορεί να μας εγγυηθεί ότι δεν θα επαναληφθούν.

Η «απάντηση» σε όλα αυτά; Το… λίφτινγκ! Το είπε η κυρία Τσανάκα, «αποκαλύπτοντας» ταυτόχρονα την πρόθεσή της να προκηρύξει ο δήμος Καβάλας Πανελλήνιο Αρχιτεκτονικό Διαγωνισμό για να προκύψουν νέες ιδέες που θα εφαρμοστούν στην πλατεία και θα αλλάξει εικόνα… Προσωπικά, δεν με «χαλάει» καθόλου η ιδέα, άσχετα αν τρόπος με τον οποίο «διοχετεύτηκε» παραπέμπει ευθέως στο «ρεπερτόριο» του… πηγαίου της αυθορμητισμού. Αυτό μένει να αποδειχτεί. Εμείς απλά την… κρατάμε.

Υ.Γ.: Επειδή παρουσιάζει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η (ας την πω) «ιστορική αναδρομή» που επιχείρησε η κυρία Τσανάκα για την Πλατεία Ελευθερίας, αξίζει το κόπο να δοθεί και η ανάλογη συνέχεια. Οπότε, κι αύριο μέρα είναι…

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ

Εμένα δεν με «χάλασαν» καθόλου οι εκκενώσεις των καταλήψεων. Τις είδα ως… ρήτρα ανάπτυξης! Όμως στο καπάκι, σκάει μύτη το τουριστικό αφιέρωμα του Guardian στις… καταλήψεις των ευρωπαϊκών πόλεων! Να θέλεις να «αγιάσεις» και να μην μπορείς!

Ας μην περάσει απαρατήρητο αυτό που συνέβη πριν λίγες ημέρες στο Δημοτικό Κυνοκομείο. Μας αφορά όλους γιατί καθρεφτίζει τον πολιτισμό και τις ευαισθησίες μιας ολόκληρης κοινωνίας. Που δυστυχώς, ούτε πολιτισμένη ούτε ευαίσθητη μπορείς να την πεις. Και όλα αυτά, λίγες μόνο ημέρες μετά τις «επικοινωνιακές τυμπανοκρουσίες» της Δημοτικής Αρχής.

Στη μνήμη του σκύλου που αφέθηκε μόνος και αβοήθητος από τους υπεύθυνους του Κυνοκομείου, αντιγράφω και συνυπογράφω την ανακοίνωση του Φιλοζωικού Σωματείου ο «Αίσωπος».
Μετά από την μάχη που δόθηκε από το σωματείο μας και αρκετούς φιλόζωους της πόλης μας για να μεταφερθεί ο Λέων σήμερα σε κτηνίατρο, μεταφέρθηκε τελικά στις 6 το απόγευμα σε κτηνιατρείο από υπάλληλο του Δήμου. Έγιναν οι εξετάσεις οι οποίες έδειξαν ότι ο Λέων είχε ερλειχίωση και δυροφυλαρίωση, ασκίτη, διογκωμένο συκώτι, και περιτοναϊκή κοίλη διάγνωση της κτηνιάτρου ήταν ότι η κατάσταση της υγείες του ήταν μη αναστρέψιμη και το ζώο ήταν θέμα ημερών να πεθάνει με φρικτούς πόνους και έπρεπε να γίνει ευθανασία. Δεχτήκαμε πολλές πιέσεις για να αποφασίσουμε εμείς γι αυτό. Ενώ κατανοούσαμε ότι ο Λέων έπρεπε να λυτρωθεί αφήσαμε στους υπαίτιους για την κατάντια του και την κατάσταση του να αποφασίσουν οι ίδιοι. Η ευθανασία μετά την απόφαση τους έγινε. Το φιλοζωικό Σωματείο «Αίσωπος» θα κινηθεί με κάθε νόμιμη διαδικασίας για τον ΑΔΙΚΟ χαμό του Λέωντα και γιατί αυτή την στιγμή υπάρχουν και άλλα ζώα εκεί μέσα που χρήζουν άμεσης κτηνιατρικής περίθαλψης. Καλό ταξίδι Άρχοντα Λέων!

Σύμφωνα με το agionoros.ru, ένα ζευγάρι το «πάλευε» επί 10 χρόνια για να κάνει παιδιά, αλλά δεν…  Μέχρι που έμαθαν ότι σε ένα από τα μοναστήρια του Αγίου Όρους, η καλλιέργεια της αμπέλου που καρποφορεί εκεί, θεραπεύει και βοηθάει τα άτεκνα ζευγάρια! Τότε, το νεαρό ζευγάρι στράφηκε προς το Άγιο Όρος και προς τη χάρη και τη θαυματουργική δύναμη που πηγάζει από τον Όσιο Συμεών, Κτήτορα της Μονής Χιλανδαρίου Αγίου Όρους. Τα σταφύλια του κλήματος αυτού θεραπεύουν θαυματουργικά την αδυναμία των ατέκνων γυναικών. Το ζευγάρι πήρε σταφύλια και, ω του θαύματος, μέσα σε πέντε μήνες, από… τζούφιο, καρπερό!

Αυτό πάλι; Στην Τουρκία, λέει, υπάρχει υπουργός… Οικογενειακών Υποθέσεων! Τι να… υποθέσεις;

Η Μελάνια Τραμπ αποκάλυψε πόσο συχνά κάνουν σεξ με τον Πρόεδρο! Η είδηση βέβαια δεν είναι η συχνότητα άλλα ότι… κάνουν!

Θεϊκό!!! Το πιο αποτυχημένο ακάουντ στην παγκόσμια Ιστορία είναι ο Ιησούς. Είχε 12 φόλοερς και ο ένας τον ακολουθούσε μόνο για να του κάνει ριπόρτ…

Από το Συμβούλιο της Επικρατείας κρίθηκε αντισυνταγματική η συμμετοχή των εκπαιδευτικών στην επιλογή των διευθυντών των σχολείων. Παραμένει όμως συνταγματικό να επιλέγουν οι ίδιοι οι δικαστές τους δικούς τους προϊστάμενους.

Ζω μεγαλεία στο facebook! Έχω αίτημα φιλίας από… Γιώργο Κοινούση!

Ουπς! Τι γίνεται εδώ; Διαφήμιση του Μασούτη στον χρυσαυγίτικο Στόχο; Να το λάβουμε υπ’ όψιν μας;

Πήγα τις προάλλες στον Πρίνο και πού λέτε να «έπεσα»; Επάνω στους Εθνοφύλακες! Ετοιμοπόλεμοι σε… καφετέρια!

Ζούνε μεγάλες στιγμές οι Θάσιοι! Μετά τον Καμμένο, ο… Σταμάτης Γονίδης! Τι να λέμε τώρα…

Στις μαντινάδες κατέταξε ο (άριστος) Μητσοτάκης το Καλοχαιρέτα τσι πεζούς όταν καβαλικέψεις για να σε χαιρετούν κι αυτοί όταν θα ξεπεζέψεις, που είπε ο Γεώργιος Καραϊσκάκης!

Με τον τίτλο Μπράβο ρε μάγκες παρουσίασε η εφημερίδα Νεάπολις την εκδήλωση του Μουσικού Σχολείου Καβάλας για το Ρεμπέτικο. Λίγο ακόμη και θα το συνέχιζε με το: Φύσα, ρούφα, τράβα τονε, πάτα τονε κι άναφτονε…

Αλέξης Χαρίτσης, υφυπουργός Δημοσίων Επενδύσεων και ΕΣΠΑ: Πυροδοτούμε την συζήτηση για το αναπτυξιακό σχέδιο των νησιών! Και άντε τώρα να πεις ότι δεν έχουν δίκαιο όλοι αυτοί που φωνάζουν για διασυνδέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με τα… Εξάρχεια!

Χμμμμμ… σε ποιον εκδότη-εκβιαστή της Καβάλας που απαιτούσε 45.000 ευρώ, 80.000 ευρώ, 35.000 ευρώ και 17.500 ευρώ, αναφέρονταν ο τ. νομάρχης Θεόδωρος Καλλιοντζής; Μήπως είναι αυτό που λένε: τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια;

Όχι, πείτε μου! Όταν βλέπετε εσείς τον Κώστα Αντωνιάδη, τον νέο Θεματικό Περιφερειάρχη επί των Τουριστικών, δεν σας έρχεται αμέσως μία διάθεση… ξενερώματος;

Πρωινή εκπομπή στην τηλεόραση και το θέμα που κουβεντιάζεται είναι οι… συνταγές για ένα πετυχημένο φλερτ! Στον Αnt1; Στο STAR; Στον ALFA; Mήπως στο Epsilon; Νόουυυυυυ σύντροφοι! Στην ΕΡΤ1!!!

Ακούω τώρα ευτραφή δημοσιογράφο σε πολιτιστική εκπομπή της ΕΡΤ να λέει ότι στα νιάτα του, αντί με το χαρτζιλίκι που του έδιναν οι γονείς του να πάει να αγοράσει κανένα σουβλάκι με πίτα, αυτός πήγαινε και αγόραζε το περιοδικό… Αναγνώστης! Έτσι μπαίνουν τα κιλά. Διαβάζοντας! Όχι σαν και μας που το είχαμε ρίξει από μικροί στο Penthouse και… ρέψαμε!

Αυτό πάλι! Η Νέα Δημοκρατία δεν ψήφισε την τροπολογία που προβλέπει την απόδοση ελληνικής ιθαγένειας στους απογόνους Ελλήνων Εβραίων θυμάτων του Ολοκαυτώματος! Πού και να μην είχε «ανανήψει» ο Άδωνις!

Όπως μας πληροφορεί ο πατήρ Ιωάννης στο Ορθοδοξία, οι άθεοι από τις μασονικές στοές της Καλιφόρνιας εξαγόρασαν την Ελληνική φαρμακοβιομηχανία «Karfos SA», η οποία εξειδικεύεται στην παρασκευή σκευασμάτων ειδικά σχεδιασμένα για να αλλάζουν με ορθόδοξο και χριστιανικό τρόπο τους ομοφυλόφιλους σε στρέιτ. Το πρώτο μέλημα των νέων (και άθεων) αφεντικών της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας, ήταν να απολύσουν όλο το προσωπικό της, με αποτέλεσμα το συγκεκριμένο σκεύασμα να μην υπάρχει πλέον στην αγορά. Όπως καταλαβαίνετε, ο κίνδυνος να το γυρίσουμε σιγά-σιγά στον… χαρωπό, είναι πλέον ορατός.

Ο Σταύρος Ξαρχάκος στον Αλέξη Τσίπρα: Είσαι ο πρώτος πρωθυπουργός που έδειξε αποφασιστικότητα για λύση στην ΑΕΠΙ. Τα απόνερα της… σοβιετίας!

Κώστας Μιτσόπουλος, οικονομολόγος και αντιπρόεδρος της ΟΝΝΕΔ: Εμείς δεν ζητάμε. Εμείς θα πάρουμε πίσω την Κωνσταντινούπολη, την Σμύρνη και την Μεγάλη Ελλάδα. Σκουπίσου, που θα έλεγε και ο φίλος μου ο Σιούλας!

Ο σύμβουλος της Μαρίν Λεπέν είναι σταλινικός και πρώην στέλεχος του κομμουνιστικού κόμματος! Ε, και; Πού το βλέπετε εσείς το περίεργο;

Το πρώτο ανανεωμένο φύλλο της εφημερίδας Δημοκρατία, θα κυκλοφορήσει με τη διπλή συλλογή «Μακεδονία ξακουστή», δωρεάν για όλους τους αναγνώστες! Και σεις ακόμη μου μιλάτε για τον Σώρρα!

Star Academy στο Epsilon! Μαύρο, ρε πούστη μου, μαύροοοοοοοο!

Πώς από τη μια μέρα στην άλλη ο Γιώργος Κιμούλης από «κομματικός κομισάριος» έγινε «λαϊκός ήρωας», αδυνατώ να το… συλλάβω!

Αποκεφαλισμένες 10 θαλάσσιες χελώνες στη Νάξο και νεκρός από πυροβολισμό ο Θεοδόσης, η φώκια μασκότ στην Ίο. Πεθαίνω σαν χώρα!

Μάλιστα! Με ψήφισμά του, ο Δικηγορικός Σύλλογος ζητάει από την κυβέρνηση την απόδοση των εγκαταλελειμμένων χώρων και κτιρίων (Στρατόπεδα, παλιό Νοσοκομείο, ακτή Καλαμίτσας, παλιό Πρωτοδικείο) στην κοινωνία της Καβάλας! Αν μη τι άλλο… ξύπνησε! Να υποθέσω και χωρίς… σκοπιμότητες; Γιατί, κακά τα ψέματα, το ενδιαφέρον του το λες και… όψιμο!

Σε παρουσίαση βιβλίου στη Δημοτική Βιβλιοθήκη, γνωστός δικηγόρος της πόλης αναφέρθηκε ενδεικτικά και σε κάποιες διθυραμβικές κριτικές που απέσπασε το βιβλίο από επώνυμους καλλιτέχνες, όπως σ’ αυτήν της γνωστής ερμηνεύτριας… Γλυκερίας!

Χα, τι έχουμε εδώ; Κατά πώς γράφει ο Σωτήρης Μανιάτης στην Εφημερίδα των Συντακτών, τα τηλεοπτικά δικαιώματα του The Voice και του Survivor ανήκουν στον Τούρκο επιχειρηματία Ατζούν Ιλιτζαλί. Αν δεν σας λέει τίποτε το όνομά του, να σας θυμίσω ότι ήταν αυτός με τον οποίο είχε συναντηθεί ο Αλέξης Τσίπρας την περίοδο που είχε «σηκωθεί» ο ντόρος για τις τηλεοπτικές άδειες. Για την ιστορία, οι δημοσιογράφοι που την «έπεσαν» τότε αγρίως στον πρωθυπουργό κατηγορώντας τον για «παζάρια» με Τούρκο μιντιάρχη, ήταν όλοι αυτοί που εργάζονται στο Μέσο που προβάλλει σήμερα τα δύο παιχνίδια. Χρειάζεται να αναφέρω και ονόματα;

Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΧΩΡΑ

Ίσως να πρόκειται για μία από τις πιο ενδιαφέρουσες έρευνες των τελευταίων χρόνων αυτή που διενήργησε ο Οργανισμός Έρευνας και Ανάλυσης διαΝΕΟσις. Ενδιαφέρουσα όχι τόσο για το θεματικό της πλαίσιο –παρόμοιες έχουν «εμφανιστεί» και στο πρόσφατο παρελθόν– αλλά για το ότι καταγράφεται πλέον ξεκάθαρα αυτό που ως «υποψία» διαχέεται τα τελευταία χρόνια στην ελληνική κοινωνία: η μεταστροφή της, δηλαδή, σε ένα κράμα «εθνικού σκεπτικισμού», συναρτώμενο άμεσα από την πνευματική της υποχώρηση, ικανή να «αναθρέψει» συμπτώματα ακραίου (και επικίνδυνου) συντηρητισμού.

Εστιάζοντας όχι τόσο στις «προτιμήσεις» αλλά στις «αντιλήψεις» των Ελλήνων πολιτών, η έρευνα λειτουργεί ως μία (μάλλον πειστική) «ακτινογραφία» της ελληνικής πραγματικότητας, με κύριο γνώρισμα και χαρακτηριστικό της την αυξανόμενη ροπή της προς την απαισιοδοξία! Που, πέραν των «ποικιλιών» της, τείνει να εξελιχθεί και σε μάστιγα «συλλογικής εξάρτησης».

Ποια είναι όμως εκείνα τα «στοιχεία» που επιβεβαιώνουν την… καθ’ ημάς μελαγχολία; Από πού τεκμαίρεται η διολίσθησή μας στα «παράδοξα» και «ανεξήγητα»; Πού εντοπίζονται οι τάσεις «μεταφυσικής» και ο ελλοχεύων μιθριδατισμός; Παραθέτω μερικά απτά παραδείγματα:

Στην ερώτηση αντί της συμμετοχής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, μήπως τα συμφέροντά της διασφαλίζονταν περισσότερο με μία προνομιακή σχέση/συμμαχία κυρίως με κάποια από τις, ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, η απάντηση είναι άκρως… ορθόδοξη! Το 33,4 απαντάει Ρωσία, το 10 Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ένα 6,6 Κίνα (!) και ένα 37 που «επιμένει» (ακόμη) Ευρώπη! Το αξιοσημείωτο; Πριν από έναν χρόνο περίπου, στην ίδια ερώτηση καταγράφονταν τα εξής ποσοστά. Ρωσία 24,5, ΗΠΑ 10,6 (στασιμότητα γενικώς), Κίνα 4,8, «μένουμε» Ευρώπη 51,2! Να εικάσω από πού αλιεύει ακροατήριο (ή και ψηφοφόρους) ο Βελόπουλος;

Στην (κατά τι απλουστευτική) προτροπή θα σας διαβάσω ορισμένες λέξεις και θα ήθελα να μου πείτε εάν, για εσάς προσωπικά, αντιπροσωπεύουν κάτι «καλό» ή κάτι «κακό», οι επίμαχες «λέξεις» συγκεντρώνουν τα εξής ποσοστά: Μουσουλμάνοι 33,3 «καλό», 46,4 «κακό», μετανάστες 37,6 «καλό», 49 «κακό», πρόσφυγες 49,3 «καλό», 39,9 «κακό». Και αν σε αυτές τις «κατηγορίες» τα ποσοστά μπορούν να θεωρηθούν «φυσιολογικά» (μας «κυνηγάει», βλέπετε, η Ιστορία), εκείνο που τα «σπάει» εντελώς είναι η σύγκρουση «καλού» και «κακού» στις περιπτώσεις των Γερμανών, των Αμερικάνων, των Εβραίων, των Ρώσων και των Τούρκων!

Και άντε, πες ότι για τους Τούρκους το 62,3 του «κακού» δεν προκαλεί καμία έκπληξη (το ότι ένα 28 τους θεωρεί «καλό» δεν είναι ικανό να αλλοιώσει τα… τουρκοφαγικά μας ένστικτα), το 52,7 όμως για τους «κακούς» Γερμανούς πιστοποιεί το αλλοπρόσαλλο των συναισθημάτων μας. Να υποθέσω ότι τους Γερμανούς πολλοί εμίσησαν, τη… Μερσεντές ουδείς; Εννοείται ότι οι «καλοί» Ρώσοι αγγίζουν το 75 τοις εκατό (το «κακό» 10,7 θα είναι οι… μπολσεβίκοι), ενώ οι Εβραίοι παλαντζάρουν ανάμεσα στο 44,4 (οι «καλοί») και το 37,9 (οι «κακοί»). Εννοείται ότι στο 44,4 «ανήκει» και ο προσφάτως ανανήψας Άδωνις Γεωργιάδης.

Σταθερή τα τελευταία χρόνια παραμένει η άποψη των νεο-ελλήνων για την παγκοσμιοποίηση. Ένα ποσοστό κοντά στο 60% τάσσεται ξεκάθαρα εναντίον της, ενισχύοντας αυτό που ελάχιστα απέχει από το χαρακτηριστεί… παράνοια! Ήγουν, το φαινόμενο από τη μια οι πολίτες-ψηφοφόροι να επιλέγουν σε ποσοστό 80% κόμματα και ιδεολογίες που υπερασπίζουν τα «συνοριακά ανοίγματα» και από την άλλη να θεωρούν την παγκοσμιοποίηση «απειλή»!

Στον ρυθμό της «εθνικής περιχαράκωσης» κινούνται και τα υψηλά ποσοστά που συγκεντρώνουν οι απόψεις για τους μετανάστες. Το 88,3 θεωρεί ότι ο αριθμός τους είναι υπερβολικά μεγάλος, το 64,4 ότι αυξάνουν την εγκληματικότητα (τι κι αν τα επίσημα στοιχεία «λένε» το εντελώς αντίθετο), το 58% ότι αυξάνει την ανεργία (σε ποιους «κλάδους» άραγε;), το 64,7 ότι δεν «εμπλουτίζουν τον πολιτισμό μας» (προφανώς εννοούν αυτόν των Βέρτη και Σφακιανάκη), και το 72,5 ότι η παρουσία τους στη χώρα μας δεν βοηθά καθόλου στην επίλυση του δημογραφικού μας προβλήματος (κάτι που αποδεικνύει και το ακαταμάχητο της… στύσης μας)!

Βάσει όλων των παραπάνω, έκπληξη αποτελεί το 66,5 που συγκεντρώνει η άποψη που «θέλει» τα παιδιά των νόμιμων μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα, να λαμβάνουν άμεσα την ελληνική υπηκοότητα-ιθαγένεια. Να υποθέσω ότι για να διαμορφωθεί αυτό το (υψηλό) ποσοστό «έσπρωξε» και λίγο ο… Γιάννης Αντετοκούμπο;

Στο (σχεδόν) 50-50 κυμαίνονται τα ποσοστά σε ό,τι αφορά τους γάμους των ομόφυλων ζευγαριών, αλλά μόλις ένα 25,8 τάσσεται υπέρ της υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Ανεχτικοί, ανεχτικοί αλλά μην το… παραχέσουμε κιόλας!

Στα «επί μέρους», η χρήση της ινδικής κάνναβης για προσωπική χρήση απορρίπτεται από το 51,7 (τελικά, δεν είναι μόνο του το ΚΚΕ), ένα 30% επιθυμεί την επαναφορά της θανατικής ποινής (με το άλλοθι –και καλά– του διαχωρισμού των εγκλημάτων), 80άρι συγκεντρώνουν αυτοί που πιστεύουν στον Θεό (χωρίς όμως να λένε σε… ποιον!), με το αξιοσημείωτο εδώ ότι, πριν δύο χρόνια οι πιστοί «έπιαναν» ποσοστό 83,5! Στο 80% είναι αυτοί που πιστεύουν στην ύπαρξη μυστικών οργανώσεων και ότι αυτές «κινούν τα νήματα» της παγκόσμιας ιστορίας (όχι πως δεν θα έπιαναν τόπο οι Λιακόπουλοι).

Επί των πολιτιστικών; Δράμα! Κοντά στο 50% αυτοί που τον τελευταίο χρόνο δεν έχουν επισκεφτεί ούτε ένα Μουσείο, δεν έχουν πάει σε μία συναυλία (ούτε καν του… Μαραβέγια), δεν έχουν δει μία θεατρική παράσταση (Ντενίση, έστω). Ακόμη και το ποσοστό εκείνων που επί έναν χρόνο δεν έχουν ανοίξει βιβλίο, αγγίζει το 40% (χωρίς να καταγράφεται αν στο υπόλοιπο 60, εμπλέκεται η… Χρυσηίδα Δημουλίδου)

Τέλος, στο «ματσάκι» των ιδεολογιών, πρώτη έρχεται η σοσιαλδημοκρατία με 19,7, κοντά της ο φιλελευθερισμός με 179, τρίτος ο σοσιαλισμός με 12,7, έπεται ο νέο-φιλελευθερισμός με 9,6 (χουβαρδάδικα πράγματα), ο εθνικισμός με 8,3 και (ω, του θαύματος!) χέρι-χέρι με 5,6 ο
κομμουνισμός με τον συντηρητισμό!

Κατά τα άλλα, το 58,6 δηλώνει ότι η Ελλάδα είναι μία… μοντέρνα χώρα!